Thursday, November 7, 2013

အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္၊ ျမစ္ႏွစ္ဆယ္

• ခ်င္းတြင္းေဘးမွာလူျဖစ္၊ မူးျမစ္ကို တႏွစ္မွာ ဆယ္ခါေက်ာ္ျဖတ္၊
• အေရွ႕ရပ္က ဧရာဝတီေဘး၊ မႏၲေလးမွာ ေဆးပညာသင္ခဲ့ရသည္။

• ဆရာဝန္ျဖစ္ ၁၅ ႏွစ္အၾကာ၊ ျမန္မာျပည္မွာ ေသြးနဲ႔ေခြ်းတို႔စီးဆင္းရာ ဒုကၡျမစ္ၾကီးတစင္း ေပၚထြန္းလာ၊
• ႏိုင္ငံေရးပင္လယ္မွာ ခုန္ခ်မိ၊ ကေန႔အထိ။

• မဏိပူရ (ျမစ္သာ) နဲ႔ ကုလားတန္ (ခ်င္သုေပြ) ျမစ္ေတြကို ေက်ာ္ျပီးသကာလ၊
• တရားခံေျပးဘဝ စခဲ့ရတာဟာ ကေန႔အထိပါ။

• ယမုန္နာျမစ္စ္ီးဆင္းရာ ေဒလီမွာသာ၊ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ၾကာ၊
• မိသားစုထဲမွာ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး စစ္ေဆးတာ ပဌမဆံုးခံရတဲ့ သားအၾကီးရဲ႕ အရိုးျပာကို ေမွ်ာလိုက္ရတာ ဂဂၤါျမစ္ထဲမွာ။

• ေသာင္ရင္းျမစ္ကို စုန္ဆန္၊ က်ည္ဆံသံနားစြင့္ျပီး၊ အစည္းေဝးမ်ား၊ ညီလာခံမ်ား၊
• ‘ေက်ာက္ဖယား’ ျမစ္၊ ‘ရိုင္း’ ျမစ္၊ ‘သိမ္း’ ျမစ္၊ သူမ်ားႏိုင္ငံကျမစ္မ်ားလဲ မေရတြက္ႏိုင္အားျပီ။

• ျဗဟၼပုတၲရကို အခါခါေက်ာ္ျဖတ္၊ နယ္စပ္ကိုခရီးထြက္၊
• အသက္ရွင္ေနေသးသေရြ႕ ျမစ္ေတြမ်ားစြာ ျဖတ္ေနရတာ အစဥ္းႏွစ္ဆယ္မကပါ။

• ဒုကၡရစရိယာက်င့္ရာအနားက သုဇာတာ ေရႊခြက္ေမ်ာရာ နာရဥၨရာျမစ္ကိုေရာက္တာ ဘယ္ႏွစ္ေခါက္မွန္းမသိပါ၊
• သာဝတၳိအနားမွာ မပဒါ ပရိေဒဝမီး ေလာင္ျမိဳက္တဲ့ျမစ္အနား၊ သံေဝဂပြါးခဲ့ဘူးပါသည္။

• ‘ေရတို႔မည္သည္ ျမင့္ရာမွ နိမ့္ရာသို႔သာ စီးဆင္းသည္’ ဟု ဖခင္ေျပာစကား ၾကားေယာင္ေနမိ၊
• ျမန္မာျပည္ကျမစ္ေတြဆီ ျပန္ေရာက္ရလိုပါ၏။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၁-၈-၂ဝ၁၃

No comments: