Monday, April 7, 2014

Waiting for a coureer လူၾကံဳေမွ်ာ္ေနပါတယ္

၁။ ဟိုမွာ လက္ဖက္႐ွိလား။
၂။ တို႔သ်ွမ္းျပၫ္မွာေတာ့ လက္ဖက္ေျခာက္ကို ေျမဒယ္အိုးမွာ မီးေအးေအးနဲ႔ေလွာ္၊ ေကာက္ၫွင္းေလွာ္နဲနဲခတ္ၿပီး ေသာက္ၾကတယ္။ ေဖေဖကေတာ့ လက္ဖက္ေျခာက္ကို ေလာေလာဆယ္ပြက္ထားတဲ့ ေရပူနဲနဲေလာင္း၊ က်င္းၿပီးမွ ေရပူအျပၫ့္ထည့္ ေသာက္ပါတယ္။ အဲဒါမွ အခါးေရအရသာေပၚပါတယ္။
၃။ လဖက္ရည္ အဖန္ေသာက္ရင္ျဖင့္ က်က္သေရအမွန္ေရာက္ေပလို႔ ႀကံသေလာက္ျပီးတဲ့ေရတဲ့။

• ျမန္မာနယ္စပ္နဲ႔ အေဝးၾကီးမဟုတ္တဲ့ အာသန္ (အဆမ္) မွာ လက္ဖက္ခင္းေကြက တေမွ်ာ္တေခၚၾကီး၊ စိမ္းစိုေနတာဘဲ။ ေရေႏြးၾကမ္းအတြက္ လက္ဖက္ေျခာက္နဲ႔ လက္ဖက္စိုေတာ့ မရပါ။ ‘ဂရင္းတီး’ ဆိုျပီး၊ အိတ္စပို႔ေတာ့ လုပ္တယ္။
• လက္ဖက္စို၊ လက္ဖက္ေျခာက္ကို နယ္စပ္ကေန တကူးတက မွာရတယ္။ လက္ေဆာင္ယူလာၾကရင္ေတာ့ စားရတာေပါ့။
• ကြ်န္ေတာ္က လက္ဖက္အရြက္သန္႔သန္႔ေလးဘဲ ေျမပဲဆံေက်ာ္၊ ၾကက္သြန္ျဖဴနဲ႔သာစားတတ္တယ္။ ပုဇြန္ေျခာက္ေတာ့ တခါတေလေပါ့။ ခ်င္း (ဂ်င္း) နဲ႔ မစားတတ္ဘူး။ လက္ဖက္အခ်ဥ္လဲ မစားတတ္ဘူး။ တခါတေလ
သေဘၤာရြက္ႏုႏုေလးေတြပါ ေရာစားတယ္။ မိသားစု တခါတေလ သုပ္စားရင္ေတာ့ စားပါတယ္။ တႏွစ္တခါႏွစ္ခါေလာက္ေတာ့ တညင္းသီးနဲ႔သုပ္တာ စားရတတ္ပါတယ္။ မႏွစ္ကတခါ ဘုတလင္ တြင္းပိုးေလွာ္ အမ်ိဳးေတြက ယူလာၾကလို႔ စားရေသးတယ္။
• ေကာင္းတာေတြကိုစာဖြဲ႔ၾကတယ္။ စာေကာင္းလို႔ အတုလိုက္ယူၾကတယ္။ ဆရာေတာ့ မနက္လင္းကေန အိပ္တဲ့အထိ ေရေႏြးၾကမ္းေသာက္တယ္။ ေရကိုေတာ့ ေန႔စာနဲ႔ ညစာစားျပီးခ်ိန္မွာသာ ႏွစ္ခါ ေသာက္မိတာ မ်ားတယ္။ ေဆးခန္းထိုင္ရင္လဲ ေဘးမွာ ေရေႏြးၾကမ္းဗူးေလးတခုထားတယ္။
• လက္ဖက္ေျခာက္က ကုန္ကာနီးေနလို႔ နယ္စပ္ကလူၾကံဳကို မံုရြာဦးကာက လက္ဖက္ေျခာက္ ဝယ္ခဲ့ပါလို႔ မွာထားရတယ္။ က်က္သေရမေရာက္ခင္ လူၾကံဳေရာက္မွျဖစ္မယ္။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၆-၄-၂ဝ၁၄

No comments: